www.ReduPedia.ro
Definitie obijduire - ce inseamna obijduire - Dex Online

obijduire definitie

obijduíre (înv.) s. f., g.-d. art. obijduírii; pl. obijduíri substantiv feminin obijduire

OBIJDUÍRE, obijduiri, s. f. (Înv.) Faptul de a obijdui; asuprire, împilare. ♦ Ofensă, jignire. -V. obijdui, substantiv feminin obijduire

obijduí (a ~) (înv.) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. obijduiésc, imperf. 3 sg. obijduiá; conj. prez. 3 să obijduiáscă verb tranzitiv obijdui

obijduì v. a impila, a asupri tare: nu-i place să obijduiască pe săraci AL. [Slav. OBIJDATI, a calomnia]. verb tranzitiv obijduì

OBIJDUÍ, obijduiesc, vb. IV. Tranz. (Înv.) A asupri, a împila. ♦ A nedreptăți, a jigni, a ofensa. – Din sl. obiždon (prez. ind. al lui obidĕti). verb tranzitiv obijdui

obijduĭésc v. tr. (vsl. obiždati, obidovati, obidĭeti, id. V. obidesc). Nedreptățesc, împilez, asupresc. verb tranzitiv obijduĭesc

Sinonime, declinări si rime ale cuvantului obijduire

obijduire   substantiv feminin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular obijduire obijduirea
plural obijduiri obijduirile
genitiv-dativ singular obijduiri obijduirii
plural obijduiri obijduirilor
Lista de cuvinte: a ă b c d e f g h i î j k l m n o p q r s ș t ț u v w x y z