obijdui definitie

credit rapid online ifn

obijduí (a ~) (înv.) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. obijduiésc, imperf. 3 sg. obijduiá; conj. prez. 3 să obijduiáscă verb tranzitivobijdui

obijduì v. a impila, a asupri tare: nu-i place să obijduiască pe săraci AL. [Slav. OBIJDATI, a calomnia]. verb tranzitivobijduì

credit rapid online ifn

OBIJDUÍ, obijduiesc, vb. IV. Tranz. (Înv.) A asupri, a împila. ♦ A nedreptăți, a jigni, a ofensa. – Din sl. obiždon (prez. ind. al lui obidĕti). verb tranzitivobijdui

obijduĭésc v. tr. (vsl. obiždati, obidovati, obidĭeti, id. V. obidesc). Nedreptățesc, împilez, asupresc. verb tranzitivobijduĭesc

Sinonime,conjugări si rime ale cuvantuluiobijdui

obijdui  verb tranzitiv infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a)obijdui obijduire obijduit obijduind singular plural
obijduind obijduiți
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu) obijduiesc (să)obijduiesc obijduiam obijduii obijduisem
a II-a (tu) obijduiești (să)obijduiești obijduiai obijduiși obijduiseși
a III-a (el, ea) obijduiește (să)obijduiai obijduia obijdui obijduise
plural I (noi) obijduim (să)obijduim obijduiam obijduirăm obijduiserăm
a II-a (voi) obijduiți (să)obijduiți obijduiați obijduirăți obijduiserăți
a III-a (ei, ele) obijduiesc (să)obijduiască obijduiau obijdui obijduiseră
Lista de cuvinte: a ă b c d e f g h i î j k l m n o p q r s ș t ț u v w x y z