www.ReduPedia.ro
Definitie obijdui - ce inseamna obijdui - Dex Online

obijdui definitie

obijduí (a ~) (înv.) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. obijduiésc, imperf. 3 sg. obijduiá; conj. prez. 3 să obijduiáscă verb tranzitiv obijdui

obijduì v. a impila, a asupri tare: nu-i place să obijduiască pe săraci AL. [Slav. OBIJDATI, a calomnia]. verb tranzitiv obijduì

OBIJDUÍ, obijduiesc, vb. IV. Tranz. (Înv.) A asupri, a împila. ♦ A nedreptăți, a jigni, a ofensa. – Din sl. obiždon (prez. ind. al lui obidĕti). verb tranzitiv obijdui

obijduĭésc v. tr. (vsl. obiždati, obidovati, obidĭeti, id. V. obidesc). Nedreptățesc, împilez, asupresc. verb tranzitiv obijduĭesc

Sinonime, conjugări si rime ale cuvantului obijdui

obijdui   verb tranzitiv infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a) obijdui obijduire obijduit obijduind singular plural
obijduind obijduiți
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu) obijduiesc (să) obijduiesc obijduiam obijduii obijduisem
a II-a (tu) obijduiești (să) obijduiești obijduiai obijduiși obijduiseși
a III-a (el, ea) obijduiește (să) obijduiai obijduia obijdui obijduise
plural I (noi) obijduim (să) obijduim obijduiam obijduirăm obijduiserăm
a II-a (voi) obijduiți (să) obijduiți obijduiați obijduirăți obijduiserăți
a III-a (ei, ele) obijduiesc (să) obijduiască obijduiau obijdui obijduiseră
Lista de cuvinte: a ă b c d e f g h i î j k l m n o p q r s ș t ț u v w x y z