izvoditor definitie

izvoditór (înv.) s. m., pl. izvoditóri substantiv masculinizvoditor

izvoditor m. începător, pricinuitor. substantiv masculinizvoditor

IZVODITÓR, izvoditori, s. m. (Înv.) Cronicar; p. gener. scriitor, autor. – Izvodi + suf. -tor. substantiv masculinizvoditor

Sinonime,declinări si rime ale cuvantuluiizvoditor

izvoditor  substantiv masculin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular izvoditor izvoditorul
plural izvoditori izvoditorii
genitiv-dativ singular izvoditor izvoditorului
plural izvoditori izvoditorilor
Lista de cuvinte: a ă b c d e f g h i î j k l m n o p q r s ș t ț u v w x y z